Αύγουστος 13, 2019
1
1

About the author

Related Articles

2 Comments

  1. 1

    gerad

    Ειλικρινά έχεις πρόβλημα φίλε μου. Να σε κοιτάξει κάνας γιατρός ή προτείνω επίσκεψη στον γνωστό γιατρό του ΕΚΑΒ. 1-2 βδομαδούλες και είσαι έτοιμος. Διάβασε και κάνα βιβλίο σχετικά με γιατί έχει προσδιοριστεί χρονολογικά η ύπαρξη της γης. Αντε γεια.

    Reply
  2. 2

    Ηλίας Κ Μάρκου

    Μπορούμε να υπολογίσουμε το ξεκίνημα της δημιουργίας;

    17 Οκτωβρίου 2014 · από Εφημερίδα Κοζάνη ·
    στο Ειδήσεις, θρησκεία

    Και μπορεί οι σύγχρονες μέθοδοι της επιστημονικής έρευνας να λένε, πως ο κόσμος ξεκίνησε την πορεία του προς την εξέλιξη πριν από 13 – 15 δισεκατομμύρια χρόνια, έπρεπε, όμως, να περάσουν περίπου 3,5 εκατομμύρια για να εμφανιστεί ο Australopithecus Αfarensis, το πρώτο πλάσμα που θεωρείται πρόγονος του Homo, καθώς τα χαρακτηριστικά του παραπέμπουν στον άνθρωπο και όχι στον ανθρωποειδή πίθηκο. Μετά τον Άσερ και τον Λάιτφουτ, ο περίφημος αστρονόμος Εβέλιος (Johannes Hevelius) στο σύγγραμμά του «Πρόδρομος Αστρονομίας» (1690), προσδιόρισε ως και την ακριβή ώρα, που ήταν η 6η απογευματινή της 24ης Οκτωβρίου του 3963 π.Χ.
    Ταυτισμένη με τις απόψεις του Τζων Λάιτφουτ είναι και η σαράντα δύο τόμων «Παγκόσμια Ιστορία», που δημοσιεύτηκε από το Συνδικάτο των Βιβλιοπωλών στο Λονδίνο το 1779, όπου αναφέρεται ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε 4004 έτη προ Χριστού και μάλιστα κατά τη φθινοπωρινή ισημερία και ότι η γέννηση του ανθρώπου έστεψε το έργο της δημιουργίας στην Εδέμ, στον Ευφράτη, που βρίσκεται σε απόσταση δύο ημερών από τη Μπάζρα.
    Φαίνεται ότι το μόνο πρόβλημα για τους χρονολόγους ήταν η ημερομηνία και όχι το έτος.
    Δηλαδή ταλαντεύονταν αν η δημιουργία συντελέστηκε την εαρινή ισημερία στις 21 Μαρτίου ή την αντίστοιχη φθινοπωρινή ισημερία στις 22 Σεπτεμβρίου, συγκλίνοντας τελικά προς αυτή.
    Αργότερα πολλοί λόγιοι και ερευνητές διακωμώδησαν αυτή την ακριβέστατη ημερομηνία. Έτσι, ο Ronald Millar έγραφε το 1972, ότι μόνον ένας αντιπρύτανης του πανεπιστημίου του Καίμπριτζ θα είχε το θράσος να τοποθετήσει την ημέρα και την ώρα της δημιουργίας στις ημερομηνίες έναρξης του ακαδημαϊκού έτους!
    Πάντως, είναι αλήθεια, πως κατά καιρούς, πριν από τους, Άσερ, Λάιτφουτ και Εβέλιο, προτάθηκαν διάφορες ημερομηνίες, από τον Εβραίο ιστορικό Ιώσηπο έως τον Γάλλο ουμανιστή Joseph Scaliger (1484 – 1558), ο οποίος τοποθετούσε την αρχή της δημιουργίας αρχικά στο έτος 3949 π.Χ και αργότερα στο έτος 4713 π.Χ, το οποίο αποτέλεσε και την αφετηρία της Ιουλιανής Περιόδου (Julian Period), που ο ίδιος εισήγαγε.
    Και το ακόμα πιο περίεργο είναι πως όχι μόνον οι σοφοί της εποχής, αλλά και οι χριστιανικές Εκκλησίες όρισαν με αποφάσεις Συνόδων την αρχή της Δημιουργίας!
    Η εβραϊκή χρονολόγηση αρχίζει από τις 7 Οκτωβρίου του έτους 3761 π.Χ, αλλά αυτό φαίνεται ότι δεν ικανοποιούσε ούτε τους χριστιανούς ούτε τους εβραίους λογίους, οπότε για την αρχή της δημιουργίας προτάθηκαν άλλες ημερομηνίες, όπως το έτος 5624 π.Χ και το 4163 π.Χ από τον εβραίο ιστορικό Ιώσηπο. Παρόλη την επίδραση του εβραϊκού γίγνεσθαι στο Χριστιανισμό οι χριστιανοί φιλόσοφοι και θεολόγοι βασισμένοι στην Αγία Γραφή (μολονότι αυτή δεν περιέχει ημερομηνίες) έδωσαν διαφορετικές ημερομηνίες και χρονολογίες για την αρχή της δημιουργίας.
    Ο Ευσέβιος Καισαρείας ( 265 – 340 μ.Χ ), Πατέρας της Εκκλησίας, αλλά και της εκκλησιαστικής ιστορίας, επίσκοπος Καισαρείας της Παλαιστίνης και μαθητής του μάρτυρα Παμφίλου, είχε υπολογίσει στην «Παντοδαπή Ιστορία» του το διάστημα από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι την ενσάρκωση του Χριστού ίσο με 5198 έτη.
    Η Χριστιανική Εκκλησία με την ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο του 680 μ.Χ. καθόρισε ως αρχή της δημιουργίας την 1η Σεπτεμβρίου του 5509 π.Χ, που ονομάστηκε «Βυζαντινή εποχή» ή «Εποχή της Κωνσταντινουπόλεως». Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε επίσημα από τον 9ο αιώνα επί της βασιλείας του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού (886 – 912 μ.Χ). Αιώνες αργότερα, ο Βυζαντινός χρονικογράφος Γεώργιος Κεδρηνός, αρχές του 12ου αιώνα, στο βιβλίο του «Σύνοψις ιστοριών», αρχίζει από την κτίση του κόσμου, την οποία τοποθετεί στο έτος 5506 π.Χ και φθάνει μέχρι το έτος της ανόδου στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως του Ισαάκιου Κομνηνού (1057 μ.Χ). Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά έρχεται το 1953 και ο Στάνλεϋ Μίλερ για να δείξει πως με την έλλειψη οξυγόνου και τα συστατικά που υπήρχαν εκείνη τη στιγμή της απαρχής του κόσμου, οι υποτιθέμενες και πολύ πιθανές ηλεκτρικές εκκενώσεις μπορούσαν να παράγουν οργανικά μόρια.
    Σήμερα αυτή η θεωρία είναι μία από τις πολλές. που προστέθηκαν για να εξηγήσουν την αρχή της ζωής, χωρίς καμιά να κατέχει τα σκήπτρα της πιο απόλυτης και ολοκληρωμένης. Η σύγχρονη, όμως, επιστήμη με την εξελιγμένη τεχνολογία, παρόλο που παραδέχεται ότι τίποτα δεν μπορούμε να ισχυριστούμε με βεβαιότητα, καταβάλλει προσπάθειες να φτάσει στο ξεκίνημα της ζωής, να πιάσει την άκρη του νήματος και να το ξετυλίξει!

    Reply

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

seven + 19 =

2017 Design and developed by G.Karagiannis