Για τους μοναχούς και τις μοναχές, είναι επιλογή, με την ένταση της ελεύθερης βούλησης, η απομάκρυνση από την κοσμική ζωή, γι αυτό και η πίστη για την απόφαση αυτή είναι δυνατή, αταλάντευτη και γνήσια. Στην καινούργια τους ζωή, τη μοναχική, τα λίγα κατά κόσμον είναι πολλά, γιατί είναι τα απαραίτητα. Απλή και λίγη τροφή για να συντηρείται το σώμα, ενώ η καθημερινή εργασία γίνεται με πολλή χαρά και κέφι, επειδή ακριβώς δεν συνοδεύεται από την καταπίεση και την καταδυνάστευση του χρήματος, από το κυνήγι και την αδυσώπητη επιθυμία του κέρδους και της αμοιβής.
Η αισθητική απόλαυση της όποιας φυσικής ομορφιάς και η γοητεία της ευχαρίστησης από τα όποια φαντασμαγορικά του κόσμου και τα δημιουργήματα της ανθρώπινης σκέψης είναι ένα τίποτα μπροστά στο ταπεινό μεγαλείο της αγιοπνευματικής εμπειρίας και της άρρητης ωραιότητας της μοναχικής ζωής και της λεπτής αύρας που αυτή αποπνέει.
Έλεγε η μοναχή Χριστονύμφη: όσο επιμένεις να αρνείσαι τη λογική του κόσμου, τόσο πλησιάζεις την αλήθεια. Κι όσο πλησιάζεις προς την αλήθεια, τόσο καταλαγιάζει μέσα σου ο πολυταραγμένος ψυχικός κόσμος από τα αλόγιστα ερεθίσματα των αισθήσεων.
Στο μοναστήρι οι ψυχές των μοναχών γεύονται μια μοναδική αντανάκλαση της ουράνιας γαλήνης και μεγαλοπρέπειας εντελώς φυσικά και ανυποψίαστα, επειδή ακριβώς ταπεινά, απλά και αμέριμνα διάλεξαν το δρόμο της ολοκληρωτικής παράδοσης του ιδίου θελήματος στο θέλημα του Θεού.
Ηλίας Κ Μάρκου
iliaskmarkou@yahoo.gr
Η άρνηση της λογικής του κόσμου
77