258
Σήμερα γιορτάζει η μέλισσα. Δεν θα σας πω για το πόσο και γιατί είναι σημαντική, νομίζω ότι όλοι το γνωρίζουμε. Θέλω να σταθώ στο παράδειγμα μιας μικρής χώρας, όπου κάτοικοι και μέλισσες ζουν μαζί και συμπορεύονται. Είναι η Σλοβενία. Ένας τόπος με μακρά παράδοση στην μελισσοκομία, πριν καν γίνει χώρα, ενώ πλέον αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της οικονομίας της. Σκεφθείτε ότι με πληθυσμό λίγο πάνω από 2 εκατομμύρια έχει περισσότερους από 11.000 εγγεγραμμένους μελισσοκόμους. Επομένως δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η πρωτοβουλία για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μέλισσας προήλθε από τη Σλοβενία. Η 20η Μαΐου, δεν επιλέχθηκε τυχαία. Σαν σήμερα το 1734 γεννήθηκε ο Anton Jansa. Σλοβένος μελισσοκόμος, πρωτοπόρος της σύγχρονης μελισσοκομίας και γνωστός ως ένας από τους κορυφαίους ειδικούς των μελισσών τον 18ο αιώνα. Γράφεται πως ο Jansa έδειξε τις γνώσεις του για την μελισσοκομία και την μέλισσα Apis mellifera Carnica ήδη από την εποχή της αυτοκρατορικής Αυστρίας. Το «Debate on the Birth of Bees», 1771, θεωρείται ένα πρωτοποριακό έργο στον τομέα της μελισσοκομίας σε όλο τον κόσμο. Το επόμενο βήμα, για την σημερινή πλέον Σλοβενία, έχει ανακοινωθεί ήδη, είναι η σύσταση Διεθνούς Μελισσοκομικής Ακαδημίας.
Με την ανακήρυξη της 20η Μαΐου ως Ημέρα Μελισσοκομίας, η Σλοβενία έχει γίνει αναγνωρίσιμη, ως παγκόσμιος προορισμός Μελισσοκομικού Τουρισμού, το οποίο και αξιοποίησε ως βάση, για την μετάβασή της στον Πράσινο Τουρισμό. Σε κάθε στροφή του δρόμου, σε κάθε κομμάτι υπαίθρου, αλλά και περιαστικού χώρου, αντικρίζεις κυψέλες, ζωγραφισμένες, χειροποίητες, χρωματιστές, μεγάλες σαν σπιτάκια ή μικρότερες, μεγάλα γλυπτά σε σχήμα μέλισσας και κυψέλης και φυσικά πινακίδες παντού, με μορφή μέλισσας κι αυτές, όπου δίνεται η μία ή η άλλη πληροφορία, είτε πρόκειται για ένα Μελισσοκομικό μουσείο, ένα εργαστήριο, ένα χωριό – προορισμό, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων είναι μελισσοκόμοι, ένα εκπαιδευτικό μονοπάτι μελισσοκομίας, ένα κέντρο αισθητικής και ευεξίας με μελισσοκομικά προϊόντα, είτε απλά για το ακούρευτο γρασίδι, για το οποίο το Γεωπονικό και Δασικό Επιμελητήριο απευθύνει έκκληση, την άνοιξη να μην κουρεύονται κοινόχρηστοι χώροι και λιβάδια, γιατί «κάνουν πικ νικ οι μέλισσες»!
Οι κυψέλες γίνονται έργα τέχνης, κάποιες διασώζονται από τον 18ο αιώνα και στεγάζονται μέσα σε ξύλινα αγάλματα σε σχήμα ζώου, αγροικίας, κάστρου ή πολεμιστή, διακοσμημένες επίσης με θρησκευτικές παραστάσεις ή σκηνές κυνηγιού. Σε όλη την χώρα, εκτός μουσείων, υπάρχουν περίπου 50.000 διαφορετικά ευφάνταστα μοτίβα που κοσμούν τις κυψέλες διαφόρων μελισσοκόμων, έχουν εξαπλωθεί σε όλη την Σλοβενία, ενώ οι επεκτάσεις των κυψελών αποτελούν σλοβενική σπεσιαλιτέ, τεχνική και θεματική και φυσικά τουριστικό αξιοθέατο.
Και κάτι τελευταίο για την Apis mellifera Carnica η οποία κατάγεται από τη Σλοβενία, είναι η δεύτερη πιο διαδεδομένη στον κόσμο, ενώ στην Ευρώπη είναι η κορυφαία φυλή μελισσών. Θεωρείται η πιο επιμελής από τις μέλισσες, καθώς είναι πολύ λιτή με την τροφή το χειμώνα και κατά μέσο όρο ζει και εργάζεται δέκα ημέρες περισσότερο από άλλες μέλισσες το καλοκαίρι.
Όσο για εμάς, όλους; Ας φυτέψουμε, τουλάχιστον, ένα από τα αγαπημένα λουλούδια της μέλισσας στο μπαλκόνι ή τον κήπο μας. Σίγουρα κάποιες μέλισσες θα χαρούν..!
Έλενα Νάμινι