COVID 19—ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ. Ντοπιολαλιά Δρυόβουνου.
Γράφει ο Παναγιώτης Κωστόπουλος
ΜΕΡΟΣ 6ο
Ντόνας: Τέλους πάντουν..έτσ’ κι αλλιώς έχ’ς αργό μπέη, ζαραλίσιου απ’ τς τιουλτιούκις. Άει να παραγγείλου να σώνουμι…να μη χαλάσουμι τς καρδιές μας….Λιόλιααα
Λιόλιας: Άααα
Ντόνας: !!! Τι άαα ρε κουρνέτα;; άξνους ρε μπαζλιάγκαβι. Έτσ’ ουρλιούντι οι καταστηματάρχις ρε μπαστραβίτσα;; κι ανοίγν του στόμα σα γκλαβανή κι ουρλιούντι ααα; Να σεβ’ κανα κνούπ’ η καμιά μύγα στου στόμα , κι να φτιέσι ύστιρα ουπάν στα θκάμας τα μιζέδια κι τα πιόματα;; . Για συμουρφός ..για κάμι τα καλάς κι ουμίλα σαν άνθρουπους να μη σι ζιάσου μια μη ‘ν μπότσα στου ψμένου κι απουμείντς στουν τόπου. Μάλιστα θα λές ρε κι ουρίστι η έφτασιιι..κατάλαβις ουχτίκα;;
( Ου Λιόλιας τόσ’ ώρα βγήκιν στν άκρα στν πόρτα στου καφινείου, έστριβιν τα μστάκιατ κι ιτοιμάζουνταν να ξιστρώσ’ του Ντόνα..αλλά συλόϊασιν ότι είνι καλός πιλάτς κι φκιάν’ κατανάλουσ’ κι έκαμιν ουπίσου)
Λιόλιας: Καλά ρε Ντόνα..μη αρτσιώνισι, ξιαστουχήθκα ψίχα για τ’ αυτό απουλουήθκα ααα.Ιντάξ…θα του διουρθώσου του καμπαχάτ’ , για λέγι τώρα…τι θέλτς να σας φέρου;;
Ντόνας : Τιουλτιούκου ρε ..κι μιζέδια . Δε γλέπς που κουντέβ’ να σώσ’:: θα πάθουμι κανα υστιριτισνό ( τάχιν λαθέψ) σύντρουμου κι θα δαγκώνουμι σα σκλιά. Βάλι κι στου τηγάν’ ψια μπάτζιου, πουρζιάλτσι κι ψίχα του ψουμί…ααα κι μια θλειά λουκάνκα να ψυχουπιάσουμι. Άει Λιόλια..σβέλτα..βζννν, μη πάθουμι καμιά απουτιουλτιουκουποίησ’ κι μαζουχτούμι σαν του σαλιάρ. Υστιρα πάλι…
- 1
- 2
