COVID 19—ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ. Ντοπιολαλιά Δρυόβουνου.
Γράφει ο Παναγιώτης Κωστόπουλος
ΜΕΡΟΣ 21ο
Κώτσιους:Ούουου μισκίν..π’ τηράς να μας ζγώις!! Πάει ου ζουρλουΓκιόλντας..ήταν απ’ ήταν μουρός τόχασιν ντίπ. Τι έπαθιν ρε ου αζμπόρστους κι ουρλιέτι ετσιαιάς; Μας αντρουπιάζ κι στου κουρίτς κι στουν Προυκόπ’ ..π’ όταν μι βουλέψ θα τουν λιαρίσου. Ωρε του βιράνκου του γκζντάρ μ’ έσκιαξιν κι κόντιψα ν’ απιπκώσου του τραπέζ να χυθεί η τιουλτιούκου. Τι είπαμι ρε του παρτάλ κι κουρντίσκιν ετσιαϊάς; Τουν έβρισιν καένας; Μήπους ισύ ρε φίλι Ντόνα που είσι ψιά σμότιρα τουν απόπιασις κι δεν πήρα χαμπάρ;;
Ντόνας: Τι τουν απόπιασα ρα Κώτσιου; Καντίπουτα δεν είπα άσι δεν ξέρου τι έπαθιν , είπιν ότι θελ’ κιόλαντς να ρθεί να μας σφιξ του χέρ’ κι να μας φλήσ’ κι
Κώτσιους : Τίιιιι;;;;; ( κι τραβάει ενακένα τ’ν κάμα απ του ζνάρ) Τι να μας φλήσ’ ρα;; Να φλίσ’ άντρας τουν Κώτσιου τ’ςΑντρίινας;; κι ειδικά αυτό του μισόργμα ου Τσιόδρας;; μέσα στου μισουχωρ στου Ντριάνουβου;; Ντόνα..τσάκουσι απ του λιμό τ’ μπότσα μι ν’ τιουλτιούκου, μόνι να μη χυθεί δραμ’, κι ουρμούμι. Πρώτα τουν ζιάιζ μια ισύ μι τ μπότσα στου μουρέλου κι ύστιρα, τουν λιαρίζου ιγώ στν κλιά ..τουν βγάνου τα άντιρα απόξου. Όρμαααα
Καλά π’ τουν προυφταίν κι ου Λιόλιας κι ου Ντόνας αντάμα. Τουν αγραπών..τουν θ’ληκών κι ζγκάαπ στν καρέκλα
Ντόνας: Ωρε τι έπαθις σήμιρα;; πάλι να σφαξ’ θέλτς; Δεν τάπαμι για του μπουντρούμ στ Λάρσα;; Βέβια δεν κατάλαβα κι γώ τι έπαθιν ου λυκουΓκιόλντας. Ιγώ τ’ φιλιώτα έκουβα κι ισύ κι ου Λιόλλιας έκουβέτι τ 19άρα.Κώτσιου;;; στασ’ μούλουνι..να ιδούμι τι θα γέν’..μας ανακάτουσιν ου βρουκόλακας.
Ικείν τν ώρα , αφου τς ανακάτουσιν ου Γκιόλντας, δεν πήραν χαμπάρ ότι ου Προυκόπς κι η Μαγδάλου…πάν σκαπέτσαν. Σέφκιν η μαγδάλου στου σουφιρκό κι πάν..καιπιώθκαν
Ου Γκιόλντας, π’ τ’ς είδιν απ’ κουρντίσκαν, κάθουνταν ψια απουρημένους, σιουμπζμένους , αλλά έκαμνιν όνειρα πώς θα ανακοινώσ’ στ’ν Παγκόσμια Ιατρική Κοινότητα..τ’ λύσ’ τ’ γρίφου. Συλόϊαζιν όμους κιόλαντς ..μήπους κι πρέπ ένα όνουμα για ν’ ισουτιρική αγουρά..για τουν Ιατρικό Σύλουγου Αθηνών…να καταλαβαίν οι Έλλινις
Τα πράματα ηρέμσαν καμπόσου. Ου Κώτσιους κι ου Ντόνας έτρουγαν ήπιναν κι ήλιγαν..αλλά ου νους τ’ς , ήταν κι στου μσόχαζου τουν Γκιόλντα
Ουμιλάει ου Ντόνας..
COVID 19—ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ
ΜΕΡΟΣ 22ο
Ντονας : Ωρε Κώτσιου…απ’ του πουλύ του πιόμα ρε κατουρήθκα ψίχαλας. Πρέπ’ να πάου στου χαλέ ν’ αδειάσου. Έχου κι στράτα αμπρουστάμ ρε..τι ήθιλιν ου Λιόλιας κι έφκιασιν τ’ χροία ουπίσου απ’ του καφινείου;…Πρέπ να του σκίις όλου παγκάτ’ για να τ’ φτάις. ..κι αυτά τα βιράνκα τα σκαλιά στουν πάτου τι τάφκιασιν;;. Άει να σκουθώ..να πιράσου του καφινείου , ν ανέβου τα σκαλιά κι να φτάσου στου χαλέ. Ωρέ απ’ του πιόμα λυγούν κι κάμπουσου οι κάνις. Έπριπι να μας έχ’ κτιά να κατουρούμι ιδώϊα…να τάχ’ πουκάτ απ’ του τραπέζ…κι να σνάζουμι απου πάν, ν’ αδειάζουμι πουκάτ’, να σαν..
Κώτσιους : Τουν κακός τουν κιρό…άει ρε σκλίκα συρι στ΄χροία να κατουρίις. Τι κτιά κι χαμπάρια θελτς πουκάτ απ’ του τραπέζ’;; να βρουμίσουμι;; να μας φτύσν οι μύγις; Αει σιουκ σκαλίς … σύρι στ χροία να κατουρίις..βρώμα, ..π’ θελτς κι κτι για να κατουράς, σκλίκαβου γουμάρ
Ντόνας: Καλά ρε ..ένα κτούλ’ γύριψα για να πουρέψου…
Κώτσιους: Εμ’ βέβια κτούλ γύριψις . Αφου ν’ έχς ντιπ τσιούτσιαν’ σαν σκλίκ…Ινώ ιγώ ;;;κακάβ θέλου για να χουράει κι να
Ντόνας: Κακάβ κι χαμπάρια…γιατί ρε σαν τ’ μπουγά τ’ν έχς;; τελους πάντουν ..πααίνου να μη χαλάσουμι τς καρδιες μας για του ποιος τ’ν εχ’ τρανύτιρ κι χουντρότιρ; Άει να μη τς μιτρίσουμι στου τραπέζ’ κι σι δείξου ιγώ…
Κι κινάει σαλνά –σαλνά. Σκώνιτι απ’ τν καρέκλα , νταϊαντιέτι ψίχα, τιριάζ τν τραιάσκα κι κινάει. Παίν’ περα δώθι, σαν του θυμιατό , σιβαιν’ στου καφινείου κι σμαδεβ ίσια στουν πάτου στ. σκάλα. Ν’ ανιβαίν’ μι τιράνια κι στουν πάτου ντραγκαλνάει του ζαμπουρλέκ’ απ’ τ’ν πόρτα στ χροία , κι σιβαίν. Αφου σών’ ..αιντι παλι κατά ουπίσου. Μόλις κατιβαίν τα σκαλούλια κι χιρνάει να πιρπατάει στ’ σάλα απ’ του καφινείου…σκών μια δόσ’ του μουρέλουτ για να σμαδέψ’ που είνι του έβγα κι τότι…γλεπ’ στου ντβαρ ακουλμέν μια τρανή φουτουγραφία που στέκιτι ένας ουρθός που έχ’ στου κιφαλτ μια κουρώνα κι αμπρουστάτ είνι ένας τσιούτσιανους κι τουν τσακών ου ουρθός απ’ τα νόμια. Διαβάζ: Βασιλευς των Ελλήνων…παρακάτ δεν ήγλιπιν καλά. Τιριάζ’ πάλι ν’ τραϊάσκα πααίν πάλι σαν θυμιατό κι στουν πάτου φταν, κι στρώνιτι στου τραπέζ πάλι που ίντους μι τουν Κώτσιου. Ουμιλάει:
- 1
- 2
