COVID 19—ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ. Ντοπιολαλιά Δρυόβουνου. Γράφει ο Παναγιώτης Κωστόπουλος

ΜΕΡΟΣ 4ο

Καναγκιρό..τα παλιά τα χρόνια, ( πρίν 4-5 χρόνια δηλαδή), όλα γέγκαν μι ν’ αραδατ’ς…στου μισουχώρ’, στ’ν κιντρική πλατέα που αλλού;;  στου Ντριάνουβου.

Στου καφινείου τ’ Λιόλια , πουκάτ απ’ του αρύ του αγριουτσέναρου, σ’ ένα τραπέζ κάθουνταν κι σβίγγουναν τιουλτιούκις ου Κώτσιους τ’ς Αντρίινας κι ου Ντόνας τ’ς Ιφταλίας. Αμπρουστά τς ,  απιρνούσιν ου τζιαντές π’ έρχουνταν απ’ τ’ Χρουψτια κι απ’ του Μπουγατσκό κι πάϊνι κατά τν Πέλκα..τ’ Σελτσα, τν Κόζιαν, κι τ’ Σαλουνίκ’. Πουκάτ απ τ’ στράτα ήταν του πηγάδ’ που έτριχιν αράδα κρέχτου. Κόντιβιν γιόμα. Ου Κώτσιους κι ου Ντόνας είχαν ζβιγγώσ’ κανα δυό ντραματζάνις τιουλτιούκου , για να τ’ς ανοίξ η όριξ’ για του γιόμα κι καθουνταν, συνέχζαν ζβίγγουναν , γκλιουκατούσαν μιζέδια κι ήλιγαν

Κώτσιους: ( τσιγκράει του φυλτζιάν μι του Ντόνα) Αει γειά μας ρε αντάσ’ ..τα χρουνάκια μας..να ζούμι..κι να ρ’φούμι. Να χαίρισι τα κουρδουμπούλιας. Να ζήσουμι πουλλά χρόνια , καλά χρόνια  , κι να ρουφκαλίσουμι πουλλές διξαμινές τιουλτιούκις ακόμα. Κατά τουν πόθου μας..όλ’ αμπέλια

Ντόνας: Γειά σου ρε παλιόφιλι…αει γειά μας μόνι κι να σβιγγώσουμι ένα κιαμέτ’ τιουλτιούκις ακόμα.  Όμους..’ιατί ανάφιρις μόνι τ’  αμπέλια ρε Κώτσιου; Γιατί δεν ανάφιρις τα σκιντέρια , τ’ μούζγκα του πανουβράκ , τ’ ντρόγκουλα, τ’ν κουτσούφλιαν’;;Τι ινουάς μι του όλ’ αμπέλια;;Τι δεν είπις όλα κθάρια;;όλα στιάρια;;;;όλα βρίζα;;

Κώτσιους : Όλα αμπέλια ρε ξλέϊνι ..τι τι ινουάου μι του όλ’ αμπέλια; Τίπουτα ρα άλλου..δε χράζουμέστι ντιπ καντίπουτα άλλου. Μόνι να γέν’ όλα τα χουράφια, τα νόχτια, οι γκριμουραίοι, τα μπαΐρια , οι λούνις, τα βαρκά, οι κουκινώσεις, τα τσιαΐρια, τα αυλαγάδια ..όλ’ αμπέλια ρε..κι πιρουγλιές . Να βγαίν αράδα κράσους κι τιουλτιούκις. Να ιουμώσν όλα τα ουρταλίκια, βαένια μι κράσου  κι ντραματζάνις μι τιουλτιούκου. Νάχουμι να σβιγγώνουμι αράδα. Να πνιχτούμι όλ’ απ’ τα πιόματα ρε . Να λέν ..του Ντριάνουβου π’ ιυουδιάζ’ κράσου κι τιουλτιούκου. Να του ουνουματίσν Ντριάνουβου , του τιουλτιουκουβόλον, του κρασουβόλον κι του μυροβόλον.

( τηράει κατ’ τ’ μπότσα μι ν’ τιουλτιούκου)