52
Μιλούν, “σχεδιάζουν” και νομοθετούν για το νερό…
Ιδιωτικοποιήσεις, Χρηματιστήριο, Επιχειρηματικά σχήματα-επέκταση (Αττική, Θεσσαλονίκη-Χαλκιδική, Θεσσαλία), Αλόγιστη εκμετάλλευση!
Προπαγάνδα, Επικοινωνία, Κερδοφορία= για Τύφλωση κοινωνική!
Εναλλακτική;;
Σχήματα, σχήματα, συγκόλλησεις, πήλινα πόδια, ψευτο-τεχνοκρατία, με αντιλήψεις χρεοκοπίας…
Και το ΝΕΡΟ;;
ΔΕΝ υπάρχει στους κάμπους!
ΔΕΝ υπάρχει στα ποτάμια!
ΔΕΝ υπάρχει, όπως λίγα χρόνια πριν, στις λίμνες!
ΔΕΝ υπάρχει στα δίκτυα (τα περισσότερα φθαρμένα και σχεδόν όλα με ~40% διαρροές)!
Οι γεωτρήσεις ΔΕΝ φέρνουν νερό, πλέον “τραβάνε” θαλασσα!
Τα υδραγωγεια είναι κάτω από τα όρια, ΔΕΝ υπάρχουν περιθώρια!
Το Νερό ΔΕΝ υπάρχει…!
– Λοιπόν;;
Τι θα διαχειριστούν, τι θα πουλάνε, ποιο αγαθό θα διαθέτουν και θα τιμολογουν και οι “σοφοί”, και οι “επιτήδειοι”, και τα “αρπακτικά”, και οι οποίοι κυβερνητικοί;;
Τέσσερα (4) κρίσιμα κεφάλαια:
1. – Εθνική Ολοκληρωμένη Πολιτική για το Νερό: Αναπτυγμένη, ρεαλιστική, επείγουσα για κάθε υδάτινο διαμέρισμα της Χώρας και συνολικά για τη Χώρα.
Η ξηροθερμική ζώνη του Πλανήτη Γη μετατοπίζεται βορειότερα.
Πριν η Κρήτη και η μισή (χαμηλή) Πελοπόννησος γίνει… έρημος και η Στερεά άγονος τόπος (σε 10 χρόνια!): Εφαρμογή-Υλοποίηση του Εθνικού Ολοκληρωμένου Προγράμματος (επείγουσα προτεραιότητα).
Έργα – μικρά, χαμηλού κόστους, με σχετική πυκνότητα (με τοπικά υλικά, ξυλοδεσιματα και ξερολιθιες) – σε κάθε πλαγιά για εμπλουτισμό των υδροφόρων αποθηκών. Μικρά έργα ανάσχεσης, συγκράτησης και διαχείρισης του νερού σε όλο το μοναδικό, υπέροχο ανάγλυφο της χώρας. Κανένα άλλο μεγάλο-φαραωνικό φράγμα στις κοιτες των ποταμών.
2. – Το νερό είναι δημόσιο αγαθό. Η γενική αυτή αρχή αφορά στις κοινωνίες και τους ανθρώπους τους στην ποιοτική διαβίωση τους και τις δραστηριότητες βιοπορισμου τους. Όχι, π.χ., τις μεγάλες βιομηχανικές και τις μεγάλες τουριστικές εκμεταλλευσεις, όπου το νερό αποτελεί μέσο-ενδιάμεσο προϊόν αύξησης της υπεραξίας του τελικού προϊόντος ή της προσφερόμενης υπηρεσίας(τουριστικής ή άλλης). Αυτή η αρχή πρέπει να αποτελέσει το βασικό κριτήριο του τρόπου τιμολόγησης του νερού. Δεν υπάρχει οριζόντια τιμολόγηση σε δημόσια-κοινωνικά αγαθά.
3. – Προγράμματα ανακύκλωσης (και εξοικονόμησης) νερού παντού!
Και την ευρύτερη εφαρμογή των συστημάτων σταγδην σε κάθε γεωργική καλλιέργεια!
Αφαλατώσεις με ήλιο και αέρα για χαμηλό κόστος και καθημερινές εξωτερικές χρήσεις νερού μέσω τοπικών Ενεργειακών Κοινοτήτων
4. – Τα όποια σχήματα (διαχείρισης, διοίκησης κλπ) οφείλουν να κινούνται με αίσθημα Εθνικής και Κοινωνικής ευθύνης και ευθύνης Διαχείρισης ενός πόρου εν ανεπάρκεια – εθνικού. Αυτό το κριτήριο σε συνδυασμό με τη γεωγραφική διάταξη των υδρολογικών ενοτήτων θα ορίσει τη μορφή και οργάνωση τους.
Θα επανέλθουμε…
** Βλέποντας, την καταστροφή να πλησιάζει, το 1995, στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Θεσσαλονίκης είχαμε τότε οργανώσει ένα Διεθνές Συνέδριο για το Νερό, με στόχο τη μεταφορά στην ελληνική πραγματικότητα αντιληψεων, πολιτικών και πρακτικών από Χώρες που είχαν πρωτοπορησει και εξακολουθούν να δίνουν παραδείγματα στον πολύ κρίσιμο αυτό τομέα της αποθήκευσης, διαχείρισης, εξοικονόμησης και αξιοποίησης του Νερού. Υπό τη δική μου, τότε ευθύνη, ως Αναπ. Νομάρχη και Αντινομάρχη Υποδομών και Περιβάλλοντος είχαν κληθεί και μίλησαν σημαντικές προσωπικότητες που σχεδίασαν, οργάνωσαν και εφάρμοσαν ανάλογες πολιτικές στο Ισραήλ, στην Αίγυπτο, στη νότια Γαλλία κλπ. Καθώς και πανεπιστημιακοι και τεχνικοί νέων τεχνολογιών για την εξοικονόμηση και διαχείριση. Ο Μανώλης Γλέζος, που ήταν επίσης προσκαλεσμενος, παρουσίασε τότε το αξιόλογο και αξιόπιστο πρόγραμμα Νερού στο Απεραθου της Νάξου (με βάση τις παραπάνω αρχές), όπου σ’ έναν “άνυδρο τόπο” έφτασαν μέχρι και ένα μικρό τοπικό υδροηλεκτρικό για τις ανάγκες της Κοινότητας τους!!
Ελευθέριος Τζιόλας
- 1
- 2
