Νικόλαος Κασομούλης: «Ἡ ΛΙΜΝΗ ΗΤΟΝ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ…»

Ο Νικόλαος Κασομούλης, περιγράφει με συγκλονιστική ωμότητα τις στιγμές που ακολούθησαν την θρυλική νίκη (25η Μαρτίου 1826) στο νησάκι Κλείσοβα στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου:

«Ἡ Φρουρὰ (του Μεσολογγίου) ὅλη ἔτρεχεν καὶ φιλοῦσεν τοὺς σωθέντας συναδέλφους των εἰς τὴν Κλείσοβαν. Ὅλοι ἐπῆγαν διὰ νὰ ἰδοῦν τὸ τρομερὸν θέαμα, τὴν αὐγήν. Ἐπῆγα καὶ μόνος μου, ⟨καὶ⟩ ἀφοῦ τοὺς ἐφίλησα ἐπαρατήρησα καὶ εἶδα γύρωθεν ἑπτὰ σωροὺς φονευμένους, καὶ ⟨τοὺς νεκροὺς⟩ στιβασμένους ἕνας ἐπάνω τὸν ἄλλον, οἵτινες ἦτον οἱ φύλακες ⟨συνοδοὶ⟩ τῶν σημαιῶν, ⟨ὡς⟩ φονευόμενοι καθ’ ὃν χρόνον ἔτρεχον νὰ φυλάξουν τὰς σημαίας). Οἱ σωροὶ ἀπεῖχον ἕως μίαν ὀργυιὰν ἀπὸ τὸν τάφρον, τόσον εἶχαν πλησιάσει). Ἡ λίμνη ἦτον σκεπασμένη ἀπὸ τὰ πτώματα ἕως μίαν βολὴν μακράν, καὶ πλέοντα ἐκυμάτιζον ὡσὰν φροκαλίδια (σκουπίδια) ἐπάνω εἰς τὴν ἀκρογιαλιάν).»

«Ἕως τὴν ἄκραν τῆς λίμνης, πρὸς τὸ μέρος τοῦ Βοχορίου, καὶ ἕως ⟨τὴν πόλιν⟩ ἀπέναντι τῆς Κλείσοβας, ἔβλεπεν σποράδην κανένας πτώματα, ἕως 2.500 περίπου, ἐκτὸς τῶν ὅσων ἐσυνελάμβανον οἱ πλοιαροκονταρισταὶ (οι οδηγοί από τα πλοιάρια της λιμνοθάλασσας) ζῶντας τὴν αὐγήν, ζητῶντας τὴν συμπάθειάν των ⟨τοὺς ὁποίους ἐφόνευον⟩.»

«Ὅπλα ηὗραν καὶ ἐκουβάλησαν ἕως 2.500, ἄλλα μὲ ταὶς λόγχαις καὶ ἄλλα χωρίς, παλάσκαις καὶ λουριὰ ἀναρίθμητα, τὰς ὁποίας ἔκαμαν τζαρούχια οἱ Ἕλληνες, καὶ ἀπὸ τὰς ὁποίας ἔφκειασα καὶ ἐγὼ ἕνα ζευγάρι, καθὼς καὶ ὅλοι οἱ στρατιῶται μας.»