Όταν στους σχεδιασμούς για την «ολιστική διαχείριση του καρκίνου στη Δυτική Μακεδονία» αποκλείονται ακόμη και οι ίδιοι οι τοπικοί, εκλεγμένοι επιστημονικοί φορείς, το πρόβλημα παύει να είναι απλώς γραφειοκρατικό. Γίνεται βαθιά πολιτικό και θεσμικό. Πώς όμως να σεβαστεί η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας τους τοπικούς συλλόγους της περιφέρειας, όταν η ίδια επέβαλε με νόμο τον διορισμό προσωρινής διοίκησης στον ανώτατο επιστημονικό φορέα της χώρας, τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο; Όταν η εκλεγμένη εκπροσώπηση των γιατρών αντικαθίσταται από «υπουργικά διατάγματα» και δοτές διοικήσεις, το μήνυμα είναι σαφές: η αυθεντική φωνή των μάχιμων επιστημόνων ενοχλεί. Όπως τραγουδούσε ο συμπατριώτης μας Νικόλας Άσιμος, «παράνομοι θεσμοί μας γίνανε συνήθεια». Όταν το αυτοδιοίκητο καταλύεται στην κορυφή, η αυθαιρεσία διαχέεται μέχρι τη βάση. Το αποτέλεσμα; Συσκέψεις πίσω από κλειστές πόρτες, αποφάσεις ερήμην των τοπικών κοινωνιών και σχεδιασμοί που στερούνται τη βιωματική αλήθεια των ασθενών και την εμπειρία των γιατρών της γραμμής του μετώπου.Δεν θα μας γίνει συνήθεια η απαξίωση. Τίποτα για εμάς, χωρίς εμάς.
Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. ΑποδοχήΔιαβάστε περισσότερα