Τα δικά μας “Χειμαδιά”…
&. Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog “ΙΔΕΟπολις”
*”Να πέσω να κοιμηθώ του Άι Γιωργιού και να ξυπνήσω του Άι Δημητριού”.
#. Οι γιορτές του Άι Δημητριού και του Άι Γιωργιού οριοθετούσαν παλιότερα την αλλαγή των βοσκοτόπων (χειμαδιά).
“Εμαραθήκαν τα κλαριά,/ τα κορφοβούνια ασπρίζουν,/κ΄οι βλάχοι παν στα χειμαδιά,/ πάνε να ξεχειμάσουν”
Πρέπει σιγά-σιγά, τώρα που μπαίνει ο χειμώνας, να πάμε να βρούμε για λίγο τα δικά μας χειμαδιά. Η ζωή θέλει κάποια προφύλαξη, κάποιες μικρές απομακρύνσεις από τον θόρυβο και την ένταση της καθημερινότητας. Όπως τα κοπάδια κατεβαίνουν τον χειμώνα σε πιο ήπιους τόπους, έτσι κι εμείς έχουμε ανάγκη από τους δικούς μας ήρεμους τόπους. Όχι για να εγκαταλείψουμε τη ζωή, αλλά για να προστατευτούμε από την υπερβολή της. Να σωπάσουμε λίγο, να ανασάνουμε, να ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Γιατί υπάρχουν στιγμές που η απομάκρυνση δεν είναι φυγή, αλλά είναι ένας τρόπος να παραμείνουμε όρθιοι.
Τα πραγματικά χειμαδιά
Τα χειμαδιά αποτελούσαν από παλιά έναν αναγκαίο σταθμό στη ζωή των κτηνοτρόφων. Με τον ερχομό του χειμώνα, τα κοπάδια εγκατέλειπαν τα ορεινά βοσκοτόπια και κατέβαιναν σε χαμηλότερους, πιο προστατευμένους και θερμότερους τόπους. Εκεί υπήρχαν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, τροφή και σχετική ασφάλεια απέναντι στο κρύο και στις δυσκολίες του χειμώνα. Η μετακίνηση αυτή δεν ήταν φυγή ούτε εγκατάλειψη του τόπου. Ήταν μια σοφή προσαρμογή στις απαιτήσεις της φύσης, ένας τρόπος επιβίωσης και διατήρησης των δυνάμεων μέχρι να περάσει ο δύσκολος καιρός και να επιστρέψει η άνοιξη.
Τα προβλήματα που μας σπρώχνουν στα δικά μας χειμαδιά
O σύγχρονος δύσκολος χειμώνας
Και ο σύγχρονος άνθρωπος έχει τους δικούς του «χειμώνες». Η οικονομική ανασφάλεια, η κοινωνική πίεση, η μοναξιά, ο ανταγωνισμός και η αβεβαιότητα δοκιμάζουν καθημερινά τις αντοχές του. Δίπλα σε αυτά προστίθενται το άγχος, η ψυχική κόπωση, η πνευματική σύγχυση, η κρίση αξιών και η ηθική αμφισημία.
Κάποτε, μάλιστα, τα ερωτήματα γίνονται βαθύτερα: Ποιος είμαι; Τι αξίζει πραγματικά; Πού πηγαίνω; Γιατί αγωνίζομαι; Είναι τότε που ο άνθρωπος αισθάνεται την ανάγκη να απομακρυνθεί προσωρινά από όσα τον εξαντλούν και να αναζητήσει τον δικό του ασφαλέστερο τόπο.
Η ανάγκη των δικών μας χειμαδιών
Τα δικά μας χειμαδιά δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη. Είναι οι μικρές ή μεγάλες «ζώνες προστασίας» που δημιουργούμε όταν οι εξωτερικές πιέσεις απειλούν να εξαντλήσουν τις εσωτερικές μας δυνάμεις. Εκεί μπορούμε να αποσυρθούμε χωρίς να παραιτηθούμε, να σιωπήσουμε χωρίς να αδιαφορήσουμε, να ανασάνουμε χωρίς να εγκαταλείψουμε τον αγώνα.
Είναι διέξοδος από την υπερένταση, συντήρηση δυνάμεων, ανανέωση και ψυχική αποτοξίνωση. Είναι ένας χρόνος παύσης που μας επιτρέπει να δούμε καθαρότερα όσα ζούμε και να επαναπροσδιορίσουμε όσα επιδιώκουμε. Κυρίως, όμως, αποτελούν επένδυση στο αύριο.
Γιατί, όπως το κοπάδι χρειάζεται το χειμαδιό για να αντέξει τον χειμώνα, έτσι και ο άνθρωπος χρειάζεται καταφύγια για να συνεχίσει τον δρόμο του.
Περισσότερα ΕΔΩ
