ΒΡΟΧΗ: Μία λέξη με πολλά ονόματα.
Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog “ΙΔΕΟπολις”
- ΒΡΟΧΗ: Ψεκάς, Όμβρος, Υετός: Από την Ψιχάλα στην Πλημμύρα….
“Σταγόνες βροχής κυλούν στα/μάτια τ΄ουρανού./Σταγόνες βροχής ποτίζουν τα/άνθη του καλού./Σταγόνες βροχής και λέξεις/σιωπής/μιας φθινοπωρινής παρέας” (“Σταγόνες Βροχής”, Σπύρος Γκοβίνας).
«Βροχή. Ψιχαλιστή ποτιστική δαρτή./Υετός. Ομηρική βροχή./Όμβρος. Αρχαία βροχή- καταρρακτώδης./Βροχή και άλλα κατακρημνίσματα…/Προσφάτως τεχνητή βροχή/εσχάτως όξινη βροχή/προσεχώς κατακλυσμός./…Τρέχουν τα δάκρυα βροχή./Βροχή μου. Βροχούλα μουσκεμένη.» (Μιχάλης Γκανάς, «Βροχή και άλλα κατακρημνίσματα»)
Δεν είναι πως “Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι” κατά πως λέει και ο Ελύτης, δεν είναι μόνον εκείνη η μοναδική μυρωδιά του βρεγμένου χώματος μετά την πρώτη φθινοπωρινή βροχή, δεν είναι πως η πρόσφατη Βροχή-νεροποντή στην Αθήνα ανέδειξε τα χρόνια προβλήματα της πρωτεύουσας στη “διαχείριση” των Όμβριων υδάτων, δεν είναι πως αυτή η βροχή έδωσε τέλος σε μία παρατεταμένη Ανομβρία, δεν είναι που η Βροχή σε κάποια γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας εξελίχθηκε σε πλημμύρα ή ακόμη και σε καταιγίδα με τις απότοκες ζημιές, που πολλοί Ψεκασμένοι βρήκαν ευκαιρία να τα αποδώσουν όλα σε θεϊκή οργή… αλλά ότι ένα σύνηθες φυσικό φαινόμενο του Φθινοπώρου μάς θύμισε τον πλούτο της Γλώσσας μας και την εκπληκτική της ικανότητα να αποδίδει τις διαφορετικές μορφές, εντάσεις και συνέπειες ενός τόσο καθημερινού φαινομένου.
Γιατί όταν πέρασε η Βροχή, γι άλλους μπόρα, όλοι μας νιώσαμε όμορφα βιώνοντας τα θετικά της Ευδίας, όπως συμβαίνει κάθε φορά μετά από μία δυνατή βροχή. Η καθαρότητα του αέρα, η δροσιά, το άνοιγμα του ουρανού και οι πρώτες αχτίδες του ήλιου μετατρέπουν ένα φυσικό φαινόμενο σε μία μικρή εμπειρία ανακούφισης και ψυχικής ανάτασης.
Κι όταν η βροχή αποσυρθεί αθόρυβα και η Ευδία ανοίξει τα γαλάζια φτερά της, το ουράνιο τόξο θαρρείς πως κατεβαίνει από τον ουρανό για να στεφανώσει τη γη. Πολύχρωμη γέφυρα φωτός, γεννημένη από τις σταγόνες, κρατά για λίγο το μυστικό της φύσης: πως μέσα στην καταιγίδα κρύβεται πάντοτε η ομορφιά της γαλήνης.
Η διαδρομή από το ψιλόΒροχο μέχρι την Καταιγίδα-Πλημμύρα μπορεί να είναι σύντομη, αλλά σε αυτήν βρίσκουν θέση πολλές παραλλαγές της έννοιας Βροχή, αποδεικνύοντας πως η Γλώσσα δεν παρατηρεί απλώς τον κόσμο, αλλά τον ταξινομεί, τον διακρίνει και τον φωτίζει με λέξεις.
Ο λαός με τη βοήθεια των λέξεων προσπάθησε να αποδώσει με τη μέγιστη δυνατή νοηματική ακρίβεια όλες τις αποχρώσεις του φυσικού φαινομένου της Βροχής, ανάλογα με την ποσότητα του νερού και την έντασή του. Ψιχάλα, ψιλόβροχο, Όμβρος, Υετός, μπόρα, νεροποντή, καταιγίδα, πλημμύρα δεν είναι απλώς διαφορετικές λέξεις· είναι διαφορετικές εικόνες και διαφορετικά βιώματα του ίδιου φυσικού κόσμου. Κάθε λέξη επιχειρεί να συλλάβει μία διαφορετική κατάσταση του ουρανού και της γης, μία διαφορετική ένταση του νερού, μία διαφορετική σχέση του ανθρώπου με το φυσικό φαινόμενο.
Περισσότερα ΕΔΩ
