Οι Πελαργοί του Καμπαναριού και τα Μαθήματα Ελευθερίας

Οι Πελαργοί του Καμπαναριού και τα Μαθήματα Ελευθερίας

        &. Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog “ΙΔΕΟπολις”

       *Εικόνες και μνήμες μιας άλλης εποχής, μιας άλλης ζωής, της δικής μας παιδικής ζωής.

                                             Γ. Δροσίνης, “Φθινόπωρο”

                          “Χειμώνιασε και φεύγουν τα πουλιά
γοργά ο πελαργός τα πελαγώνει
κι η φλύαρη χελιδονοφωλιά
χορτάριασε παντέρημη και μόνη”.

Υπάρχουν στίχοι που δεν μένουν απλώς στη μνήμη, αλλά γίνονται μέρος της παιδικής μας ψυχής και μας συνοδεύουν σε όλη τη ζωή. Ένας τέτοιος ήταν η πρώτη στροφή από το «Φθινόπωρο» του Δροσίνη, με τον πελαργό να ετοιμάζεται για το μεγάλο ταξίδι.

Την πρωτοδιαβάσαμε στο Αναγνωστικό της Β΄ Δημοτικού, όταν ήμασταν μόλις οκτώ ετών. Κι όμως, έπειτα από τόσες δεκαετίες, το δεκάστιχο εξακολουθεί να ηχεί μέσα μου με την ίδια καθαρότητα. Δεν αποτελεί μόνο μια σχολική ανάμνηση. Είναι η γέφυρα που ενώνει την παιδική μνήμη με τις εικόνες των πελαργών του χωριού μου και με τους στοχασμούς που γεννήθηκαν αργότερα για τη φύση, τον άνθρωπο και τη ζωή.

Έτσι, λίγο η πρώτη στροφή από το ποίημα του Δροσίνη «Φθινόπωρο», λίγο η άδεια φωλιά των πελαργών στο καμπαναριό του χωριού μου, βουβή πλέον μα εύγλωττη, λίγο το σπάνιο πια θέαμα ενός πελαργού να σχίζει με αργές κινήσεις τον ουρανό πάνω από τον κάμπο, ήταν αρκετά για να πυροδοτήσουν ένα δυνατό flash back. Μέσα σε λίγες στιγμές βρέθηκα νοερά ξανά στο καμπαναριό του χωριού μου, εκεί όπου κάθε άνοιξη ένα ζευγάρι πελαργών έστηνε τη φωλιά του και γινόταν μέρος της καθημερινότητάς μας.

Περισσότερα ΕΔΩ