Με ιδιαίτερη… συγκίνηση οι κάτοικοι του πολύπαθου Νομού Κοζάνης πληροφορηθήκαμε ότι ο Μιχάλης Παπαδόπουλος «ξαναχτήπησε». Όχι βέβαια με κάποιο έργο, κάποια παρέμβαση ή έστω μια διεκδίκηση για το Νομό Κοζάνης που μαραζώνει, αλλά με τον ρόλο που γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον: του τελάλη της κυβέρνησης.

Αυτή τη φορά, μας ανακοινώνει πανηγυρικά την άφιξη της Υπουργού Παιδείας στην Κοζάνη. Γιατί, ως γνωστόν, όταν μια περιοχή βουλιάζει δημογραφικά, οικονομικά και αναπτυξιακά, το βασικό πρόβλημα είναι να μην ξεχάσουμε την κοπή της πίτας και τις καθιερωμένες φωτογραφίες σε σχολικές αυλές. Έργα; Σχέδιο; Όραμα; Αυτά μάλλον χάθηκαν κάπου στον δρόμο μαζί με τις υποσχέσεις των προηγούμενων ετών.

Η Υπουργός θα μιλήσει με μαθητές και εκπαιδευτικούς — ευτυχώς, γιατί αν περίμεναν από τον τοπικό κυβερνητικό βουλευτή να λύσει τα προβλήματα της εκπαίδευσης, θα έμεναν μόνο με τις ανακοινώσεις στο Facebook. Και φυσικά θα παραστεί και στην κομματική εκδήλωση, για να γιορτάσουμε δέκα χρόνια «αποτελεσμάτων». Ποια ακριβώς αποτελέσματα, ειδικά για την Κοζάνη, παραμένει ένα μυστήριο που ούτε ο ίδιος δεν τολμά να εξηγήσει.

Δέκα χρόνια εξουσίας, λοιπόν, και για την περιοχή μας το μόνο απτό επίτευγμα είναι η τελειοποίηση της τέχνης της υποδοχής Υπουργών. Ο κ. Παπαδόπουλος δεν άφησε πίσω του ούτε ένα ουσιαστικό αποτύπωμα, παρά μόνο δελτία τύπου, ευχαριστίες προς την ηγεσία και μια αδιάκοπη προσπάθεια αυτοπροβολής, την ώρα που η Δυτική Μακεδονία αδειάζει και φτωχαίνει.

Και βέβαια, δεν θα μπορούσε να λείπει το καθιερωμένο «ευχαριστώ» προς τον Πρωθυπουργό, για την τιμή της «πάλαι ποτέ» κυβερνητικής καρέκλας. Όταν ήταν υφυπουργός μεταφορών δηλαδή, αλλά ουδεμία σχέση είχε με τους σιδηροδρόμους και τα τρένα. Προσδοκά μάλλον με τις ευχαριστίες την ευσπλαχνία του πρωθυπουργού και την επανυφυπουργοποίησή του. Γιατί, όταν δεν έχεις να παρουσιάσεις έργο στον τόπο που σε εξέλεξε, φροντίζεις τουλάχιστον να δείχνεις ευγνωμοσύνη προς τα πάνω και όχι προς την κοινωνία που σε ανέδειξε.

Η παρουσία της Υπουργού στην Κοζάνη δεν αποδεικνύει το ενδιαφέρον της κυβέρνησης για την περιοχή. Αποδεικνύει απλώς ότι ο τοπικός κυβερνητικός εκπρόσωπος έχει περιοριστεί σε ρόλο διοργανωτή επισκέψεων και χειροκροτητή, την ώρα που η Κοζάνη χρειάζεται πολιτική φωνή, διεκδίκηση και ουσιαστική παρέμβαση. Και αυτά, δυστυχώς, δεν έρχονται με κορδέλες, πίτες και δελτία τύπου.

Αυτά λοιπόν τα νέα από τον «άρχοντα του σταθμαρχείου της Λάρισας».

Παναγιώτης Αβραμίδης