Πρέσπες: Ένας επίγειος παράδεισος στα σύνορα της χώρας

Πρέσπες: Ένας επίγειος παράδεισος στα σύνορα της χώρας

Η περιοχή των Πρεσπών, με τη μοναδική φυσική ομορφιά της Λίμνης Πρέσπας, αποτελεί έναν τόπο με πλούσια ιστορία και πολιτιστική σημασία, που εκτείνεται στα σύνορα τριών χωρών: Ελλάδας, Αλβανίας και Βόρειας Μακεδονίας. Η λίμνη, που κάποτε ήταν ενιαία, διαχωρίστηκε σε Μεγάλη και Μικρή Πρέσπα, δημιουργώντας ένα τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς.

Η περιοχή έχει βιώσει σημαντικά ιστορικά γεγονότα, όπως ο Εμφύλιος Πόλεμος, κατά τον οποίο οι γυναίκες της περιοχής, οι «Κυρίες των Λιμνών», έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία ενός αυτοσχέδιου νοσοκομείου σε μια σπηλιά, γνωστή ως «Άφρικα», σώζοντας εκατοντάδες τραυματίες.

Ευλάβεια για τον πολιτισμό

Οι Πρέσπες αποτελούν εδώ και 37 χρόνια ένα σταυροδρόμι πολιτισμού, φιλοξενώντας το Βαλκανικό Φεστιβάλ. Το φεστιβάλ αυτό, που ξεκίνησε με καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και σταδιακά άνοιξε τους ορίζοντές του και στους γειτονικούς λαούς, έχει αναδείξει την περιοχή ως κέντρο πολιτιστικών ανταλλαγών, προσελκύοντας σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής, της τέχνης και της θρησκείας.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, που πραγματοποιείται την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου, περιλαμβάνει συναυλίες, αφιερώματα σε σπουδαίους καλλιτέχνες όπως ο Απόστολος Καλδάρας, και παραστάσεις, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Το φεστιβάλ αυτό, που διεξάγεται με τη στήριξη του κράτους και χορηγών, έχει δημιουργήσει μια ιδιαίτερη γενιά θεατών, που εκτιμά την αυθεντική τέχνη και τον πολιτισμό.

Οι Πρέσπες, με την ιδιαίτερη «ελληνική ελληνικότητα» που εκπέμπουν, αποτελούν ένα παράδειγμα πολιτιστικής ανθεκτικότητας και δημιουργικότητας, προβάλλοντας μια Ελλάδα που είναι «Μεγάλη στην Τέχνη. Μεγάλη στη Σκέψη», ανεξάρτητα από το μέγεθός της στον χάρτη.

Ανάμεσα στα σημαντικά γεγονότα που έχουν λάβει χώρα στις Πρέσπες περιλαμβάνονται:

• Συνθήκη για το «Βαλκανικό Πάρκο».
• Διμερείς και τριμερείς συναντήσεις πρωθυπουργών.
• Συνθήκη για την εκεχειρία που υπέγραψαν 35 ολυμπιονίκες.
• Αναγγελία της υποψηφιότητας του Μίκη Θεοδωράκη για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Η ιστορία των Πρεσπών είναι συνυφασμένη με την ειρήνη και τη συνεργασία, όπως αποδεικνύεται από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών και την πρόταση για το Νόμπελ Ειρήνης σε ηγέτες της περιοχής.

Στα τριάντα επτά χρόνια που πέρασαν, στις εσχατιές της Ελλάδας έγιναν μεγάλα πολιτιστικά και καλλιτεχνικά γεγονότα, όπως:

• «Η σιωπή των λιμνών», της Ελένης Καραΐνδρου.
• «Τα βαλκανικά ποδήλατα» του Διονύση Σαββόπουλου.
• Παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου και του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου.
• Η Θερινή Ακαδημία Θεάτρου, ιδέα του Νίκου Κούρκουλου.
• Η πρώτη έκθεση στην Ελλάδα για τη Μαρία Κάλλας.
• Η βράβευση του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, του οποίου οι Πρέσπες αποτέλεσαν μούσα.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων θα είναι μια έκπληξη. Μια αέναη έκπληξη. Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου και θα τελειώσουν με τη μαγευτική συναυλία τής –κατά τη γνώμη μου– σπουδαιότερης νέας Ελληνίδας τραγουδίστριας Νατάσας Μποφίλιου. Ενδιάμεσα θα έχει μεσολαβήσει, στην Πλατεία της Φλώρινας, το μεγάλο αφιέρωμα στον Απόστολο Καλδάρα, με την εξαιρετική Ορχήστρα «Απόστολος Καλδάρας» όπου θα πάρουν μέρος η Ελένη Τσαλιγοπούλου και ο Κώστας Τριανταφυλλίδης. Οι εκδηλώσεις των Πρεσπών, εδώ και 37 χρόνια, πραγματοποιούνται χωρίς εισιτήριο, βοηθούμενες από το κράτος και από χορηγούς. Όμως, αυτό το γεγονός έχει δημιουργήσει μια ιδιαίτερη γενιά θεατών, που είναι κάθε χρόνο πιο απαιτητική από τον προηγούμενο.

Η αγωνία των συνόρων είναι να μην υπάρχουν σύνορα. Οι «Πρέσπες» αναβλύζουν εδώ και 37 χρόνια μιαν άλλη Ελλάδα. Υπάρχει και αυτή. Μεγάλη στην Τέχνη. Μεγάλη στη Σκέψη, όσο μικρή κι αν είναι στον χάρτη. Υπάρχει πάντα στη χώρα μας ένα γκρεμιστικό πάθος για μικρούς εμφυλίους. Στα μέρη μας, αυτό το φαινόμενο λιγόστεψε, γιατί εδώ πάνω παίχτηκε η τελευταία δραματική πράξη του Εμφυλίου Πολέμου. Οι άνθρωποι στα σύνορα δεν είναι λιβανιστάδες, ψευτοδιανοούμενοι, θαυμαστάδες ή αρνητές. Πιστεύουν χωρίς μανίες, δοξασίες και φανατισμούς στις αληθινές ανθρώπινες αξίες.

Παρόλο που ζούμε μοναχικά το θαύμα, δεν μας είναι άγνωστο. Στην Αθήνα χαστουκίζουν το θαύμα. Στη Φλώρινα το φιλούν στο στόμα. Οι «Πρέσπες» τρέφουν ευλάβεια απέναντι στον Πολιτισμό. Όλη η Ελλάδα είναι αρραβωνιασμένη με το εντυπωσιακό, το glamour. Εδώ περισσότερο κυριαρχεί η αγωνία για την ύπαρξη. Τα βλαστοκύτταρα των καλλιτεχνών μας είναι πλασμένα από αυτήν την αγωνία. Ο ουρανός, το χιόνι, το κρύο, τα ξύλα, το δάσος, δεν έχουν χάσει την παρθενία τους. Νομίζω πως οι «Πρέσπες» γυρεύουν μιαν αλλιώτικη ελληνικότητα. Γυρεύουν την παραδοξολογία του Σεφέρη, όχι την «ευρωπαϊκή ελληνικότητα», αλλά την «ελληνική ελληνικότητα».

Πηγή: efsyn.gr