Στις μικρές στιγμές κρύβεται η ζωή…!
&. Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος,
Αποχαιρετώντας το καλοκαίρι
“… Ένα παραθυράκι θέλω στο φτωχικό μου, να μπαίνει ελεύθερα το φως του ήλιου, να φωτίζει ελεύθερες καρδιές” (Αισχύλος).
Ίσως η ζωή να μην είναι τελικά το άθροισμα των μεγάλων γεγονότων, αλλά η αθέατη ακολουθία των μικρών στιγμών που περνούν σχεδόν απαρατήρητες.
Η ζωή δεν αποκαλύπτει πάντοτε την αξία της στα μεγάλα και εντυπωσιακά γεγονότα. Εκεί όπου δεν περιμένουμε τίποτα σπουδαίο, μπορεί να βρίσκεται τελικά ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε.
Η ζωή δεν αποτελείται μόνον από τα «μεγάλα γεγονότα», ούτε από τις επιλογές-αποφάσεις που μέλλουν να καθορίσουν καταλυτικά το μέλλον μας, αλλά κυρίως κι από τις μικρές στιγμές, τις φαινομενικά ασήμαντες και ίσως αποχρωματισμένες από τη μοναδικότητα και το ανεπανάληπτο, όπως συνηθίζουμε να λέμε…
Ένας καφές, μία κουβέντα, ένα βλέμμα, μία εικόνα, ένας ήχος, ένα χαμόγελο, μία υπαινικτική σιωπή, η ανάγνωση ενός στίχου ή της «σκέψης της ημέρας» από ένα αγαπημένο σου βιβλίο, ένα απρόσμενο τηλέφωνο ή ακόμη-ακόμη και μία στιγμή ρεμβασμού στο πέταγμα των πουλιών που άλλοτε αναζητούν την τροφή τους κι άλλοτε πετούν από το φόβο ενός ανθρώπινου θορύβου, μπορούν να αποκτήσουν, εκ των υστέρων, τη δύναμη μιας ολόκληρης ζωής.
Ίσως σε όλα τα παραπάνω να ενοικεί η ουσία και η ευτυχία της καθημερινότητάς μας, μακριά από τα ηχηρά, τα πομπώδη και τα εντυπωσιακά που πολλές φορές αιχμαλωτίζουν το βλέμμα, μονοπωλούν την προσοχή μας και πέραν αυτών ουδέν άλλο, παρά κύμβαλα αλαλάζοντα….
περισσότερα ΕΔΩ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
- 1
- 2









