Η Πολιτική του “δώσε” και η Οικονομία του “παράγω”. Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος

Η Πολιτική του “δώσε” και η Οικονομία του “παράγω”

&. Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog “ΙΔΕΟπολις”

*Όταν τα Κόμματα πλειοδοτούν σε παροχές, αλλά σιωπούν για τη δημιουργία Πλούτου. 

Κάθε Σεπτέμβριο, η πολιτική σκηνή της χώρας μετατρέπεται σε μια μεγάλη αγορά προσδοκιών. Κυβέρνηση και κόμματα της αντιπολίτευσης ανταγωνίζονται όχι τόσο για το ποιος διαθέτει το καλύτερο σχέδιο για το μέλλον, όσο για το ποιος θα προσφέρει περισσότερα στο παρόν. Η πολιτική γλώσσα γεμίζει αριθμούς, αυξήσεις, ελαφρύνσεις, επιδόματα και υποσχέσεις.

Κι όμως, πίσω από το επίμονο «δώσε» κρύβεται το πιο κρίσιμο ερώτημα: Ποιος θα παράξει τον πλούτο που αύριο θα πρέπει να διανεμηθεί; Γιατί μια οικονομία δεν μπορεί να στηρίζεται διαρκώς στην αναζήτηση του μοιραζόμενου πλούτου, αν ταυτόχρονα δεν οικοδομεί τους μηχανισμούς παραγωγής του.

Η ακατάσχετη παροχολογία της κυβέρνησης και των κομμάτων της αντιπολίτευσης στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης κάθε Σεπτέμβριο μήνα τείνει να καταστεί μία επικίνδυνη «οικονομική κανονικότητα» και ένας «πολιτικός λαϊκισμός». Όλοι διατελούν σε μία ακατανόητη ψυχική ευφορία, αφού ελπίζουν πως κάτι θα πάρουν. Τελικά ο Σεπτέμβριος είναι ο καλύτερος μήνας του χρόνου, αφού συντηρεί τις ελπίδες μας για κάτι καλύτερο, σαν τις «ακόμη καλύτερες μέρες» του ΠΑΣΟΚ.
Συνειρμικά η όλη ατμόσφαιρα παραπέμπει στο γνωστό τραγουδάκι-διασκευασμένο για τις ανάγκες του άρθρου:
                «Σεπτέμβριος, γιορτή και σχόλη / να ’ταν ο χρόνος όλος».
Ας σοβαρευτούμε, όμως, κι ας δούμε την πραγματικότητα κατάματα, αφού οι εκλογές πλησιάζουν (Μάιος 2027) και ως πολίτες μιας δημοκρατικής χώρας θα πρέπει να γνωρίζουμε, για να έχουμε γνώμη πριν την τελική πολιτική μας επιλογή, την ψήφο. Γιατί η δημοκρατία δεν είναι μόνον το δικαίωμα της γνώμης, αλλά και η ευθύνη της γνώσης που προηγείται αυτής. Και όπως λέει και ο Πλάτων «Γνώμην δύνανται να έχουσιν άπαντες, γνώσιν δια να έχουσιν γνώμην, έχουσι;».

Περισσότερα ΕΔΩ