*Τα σταφύλια και οι Ιδέες πρέπει να πατηθούν…για να δώσουν το κρασί…
**Το Πατητήρι των Ιδεών
«Αμπέλι μου, πλατύφυλλο και καλοκλαδεμένο, δέσε σταφύλια κόκκινα, να μπω να σε τρυγήσω, να κάμω αθάνατο κρασί, μοσκοβολιά γιομάτο» (K. Κρυστάλλης).
Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας του Τρύγου, αλλά και ένας μικρός στοχαστικός καθρέφτης της ανθρώπινης ζωής. Στο αμπέλι, η ρόγα πρέπει να κοπεί, να πατηθεί, να σπάσει και να ζυμωθεί για να μεταμορφωθεί σε κρασί. Στην κοινωνία, οι Ιδέες χρειάζονται την αμφισβήτηση, τη σύγκρουση και τη δοκιμασία για να ωριμάσουν. Και ο άνθρωπος, αν επιδιώκει την αυτοβελτίωσή του, πρέπει συχνά να περάσει από ανάλογες εσωτερικές πιέσεις. Ίσως, λοιπόν, ο Τρύγος να κρύβει ένα βαθύτερο μάθημα για τη ζωή.
Τα κοφίνια γεμίζουν, τα βαρέλια καθαρίζονται-αερίζονται, τα πατητήρια ετοιμάζονται και οι μηχανές-εξαρτήματα για την παραγωγή του τσίπουρου τακτοποιούνται με επιμέλεια για τη μεγάλη στιγμή-τσιπουροκατάνυξη.
Οι φίλοι του σταφυλιού και οι μερακλήδες των προϊόντων του κατέκλυσαν-ποστάρουν το διαδίκτυο με τις σχετικές φωτογραφίες. Το σταφύλι και το αμπέλι κάθε αρχή Σεπτεμβρίου έχουν την τιμητική τους. Ο Διόνυσος σκορπίζει σε όλους στιγμές, εμπειρίες μοναδικές γευσιγνωσίας (ρόγα σταφυλιού, κρασί, μουστοκούλουρα, μουσταλευριά, τσίπουρο…) και μαζί με όλα αυτά, ως συνοδό στοιχείο, την ψυχική ευφορία.
Στα αμπελοχώραφα, στα πατητήρια και στις βραδινές ώρες της τσιπουροκατάνυξης τα πειράγματα, τα τραγούδια και οι χοροί καλά κρατούν. Δίπλα σε αυτά οι πιο πνευματώδεις διανθίζουν την ατμόσφαιρα με παροιμίες και άλλες λαϊκές φράσεις που παραπέμπουν στο αμπέλι και το σταφύλι.
«Μηδ’ εν άλλο φυτεύσης πρότερον δένδρεον αμπέλω…» (Αλκαίος)
Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. ΑποδοχήΔιαβάστε περισσότερα