Επιστρέφοντας σήμερα από την Πτολεμαΐδα στην Κοζάνη, “χάθηκα” ανάμεσα σε εκατομμύρια ηλιοτρόπια…
Το απέραντο μαύρο του λιγνίτη έδωσε τη θέση του σε ένα θεαματικά κίτρινο τοπίο που μου γέννησε μια ιδέα…
“Έχουμε μπροστά μας ένα νέο brand για την περιοχή”, λεω!
Ένα προϊόν που θα μπορούσε να δώσει ταυτότητα, εξωστρέφεια, ώθηση στην οικονομία και με ένα όραμα και στρατηγικό σχεδιασμό θα μπορούσε ακόμα και να αποτελέσει τουριστικό πόλο…
Παίρνω αμέσως τον φίλο μου και αντιδήμαρχο Πολιτισμού Εορδαίας τον Konstantinos Ioannidis για να μάθω πληροφορίες.
Μου επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο, και πως υπάρχει σημαντική παραγωγή που εξάγει πολλαπλά προϊόντα από τα ηλιοτρόπια.
Σκεφτείτε τι θα μπορούσε να γίνει εδώ:
Ετήσιο Φεστιβάλ Ηλιοτρόπιου, με μουσική, θέατρο, τοπικά προϊόντα και δράσεις με φόντο τις αγροτικές καλλιέργειες.
Μικρές επιχειρήσεις με δεκάδες προϊόντα βασισμένα στον ηλίανθο και το ηλιέλαιο.
Γλυπτά στις εισόδους της πόλης, θεματικά πάρκα (θυμίζω την περίπτωση των μανιταριών στα Γρεβενά), γκράφιτι, εικαστικές παρεμβάσεις σε δημόσιους χώρους.
Διαδρομές ποδηλάτου και πεζοπορίας ανάμεσα στους ανθισμένους ηλίανθους με σημεία φωτογράφισης που θα γέμιζαν τα κοινωνικά δίκτυα κάθε καλοκαίρι.
Για δεκαετίες η περιοχή ταυτίστηκε με τον λιγνίτη. Ήταν η ενέργεια της χώρας και αυτό αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της. Όμως κάθε τόπος χρειάζεται και μια εικόνα που να μιλάει για το μέλλον του.
Η Ολλανδία έγινε παγκόσμιο σημείο αναφοράς με τις τουλίπες της. Η Προβηγκία με τις λεβάντες. Η Ιαπωνία με τις ανθισμένες κερασιές. Δεν έγιναν γνωστές μόνο επειδή υπήρχαν αυτά τα λουλούδια, αλλά επειδή τα μετέτρεψαν σε εμπειρία, σε ταυτότητα, σε λόγο για να τις επισκεφθεί κανείς.
Κίνητρα από την Πολιτεία και την Περιφέρεια χρειάζεται, όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές περιοχές που αξιοποιούν το φυσικό τους τοπίο.
Ίσως όλα αυτά να ακούγονται ουτοπικά.
Αλλά κάθε επιτυχημένο brand μιας πόλης ξεκίνησε κάποτε από μια ιδέα που κάποιος, ίσως λίγο τρελός, φαντάστηκε.
Η Πτολεμαΐδα έχει ήδη μπροστά στα μάτια της ένα από τα πιο όμορφα σύμβολα της επόμενης ημέρας. Δεν χρειάζεται να το εφεύρει. Αρκεί να το πιστέψει.
Από τον τόπο του λιγνίτη… στον τόπο που κοιτάζει ξανά προς τον ήλιο.
Ίσως αξίζει, τουλάχιστον, να ανοίξει αυτή η συζήτηση…
Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. ΑποδοχήΔιαβάστε περισσότερα
