Το κουδούνι χτυπά, οι φωνές λιγοστεύουν. Ποιος θα χτυπήσει το κουδούνι σε δέκα χρόνια;
Χτύπησε το πρώτο κουδούνι.
Ο ήχος του διέσχισε την αυλή και χάθηκε στους διαδρόμους του σχολείου. Ήταν ο ίδιος ήχος που ακουγόταν κάθε Σεπτέμβρη. Κι όμως, κάτι είχε αλλάξει.
Οι φωνές ήταν λιγότερες.
Κάποια θρανία έμεναν άδεια. Κάποιες αίθουσες δεν γέμιζαν όπως παλιά. Κάποια σχολεία, ιδιαίτερα σε μικρές πόλεις και χωριά, άρχιζαν τη χρονιά με λιγότερα παιδιά, λιγότερα τμήματα, λιγότερη ζωή.
Και τότε οι αριθμοί έπαψαν να είναι απλοί αριθμοί.
Το 2025 γεννήθηκαν στην Ελλάδα 65.594 παιδιά. Μόλις έναν χρόνο πριν ήταν 68.467. Δηλαδή, μέσα σε έναν χρόνο, 2.873 παιδιά λιγότερα. Μια ολόκληρη σχολική κοινότητα που δεν θα προαυλιστεί ποτέ μαζί, δεν θα γελάσει στους διαδρόμους, δεν θα σηκώσει το χέρι μέσα στην τάξη.
Το 2020 γεννήθηκαν 84.764 παιδιά. Πέντε χρόνια αργότερα, 65.594. 19.170 λιγότερες γεννήσεις — μια πτώση 22,6
Δεκαεννέα χιλιάδες εκατόν εβδομήντα παιδιά.
Δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε έναν πίνακα της στατιστικής υπηρεσίας.
Είναι χιλιάδες άδειες καρέκλες.
Χιλιάδες σχολικές τσάντες που δεν κρεμάστηκαν ποτέ σε ένα θρανίο.
Χιλιάδες παιδικές φωνές που δεν θα ακουστούν στις αυλές.
Και το πιο ανησυχητικό είναι πως η μείωση δεν αφορά μόνο μια χρονιά. Είναι μια βαθιά δημογραφική πληγή που συνεχίζεται. Το 2025, οι γεννήσεις μειώθηκαν στις 12 από τις 13 περιφέρειες της χώρας. Στην Κεντρική Μακεδονία, μάλιστα, καταγράφηκαν 656 λιγότερες γεννήσεις σε σχέση με το 2024.
Το σχολείο είναι ίσως το πρώτο μέρος όπου αυτή η αλλαγή γίνεται ορατή.
Εκεί όπου κάποτε δύο τμήματα γίνονταν ένα. Εκεί όπου μια αίθουσα έκλεινε επειδή δεν υπήρχαν αρκετά παιδιά. Εκεί όπου ο διευθυντής μετρούσε μαθητές αντί να μετρά θρανία.
Κι όμως, το πρωινό, το κουδούνι χτύπησε.
Τα παιδιά μπήκαν στις αίθουσες. Οι δάσκαλοι πήραν τις θέσεις τους. Ο πίνακας περίμενε τις πρώτες λέξεις της χρονιάς.
Γιατί όσο υπάρχει έστω και ένα παιδί, το σχολείο έχει λόγο να ανοίγει.
Μα πίσω από το χαμόγελο της πρώτης μέρας κρυβόταν ένα ερώτημα που κανείς δεν τολμούσε να πει δυνατά:
Ποιος θα χτυπήσει το κουδούνι σε δέκα χρόνια, αν οι παιδικές φωνές συνεχίσουν να λιγοστεύουν;
Ίσως, τότε, το πιο δυνατό κουδούνι να μην είναι αυτό που καλεί τα παιδιά στην τάξη.
Ίσως να είναι εκείνο που θα μας ξυπνήσει.
Γιατί όταν αδειάζει ένα σχολείο, δεν αδειάζει μόνο ένα κτίριο.
Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. ΑποδοχήΔιαβάστε περισσότερα
1 comment
Οι γεννήσεις στη χώρα μας έπεσαν το 2025 στις 65.594. Το 2005 ήταν 107.545. Μείωση σχεδόν 40% σε μόλις 20 χρόνια