Κορυφή Βοϊου: όπου ο ουρανός αγγίζει τις πέτρες και οι πηγές ψιθυρίζουν ιστορίες αιώνων, η τέχνη βρίσκει το φυσικό της καταφύγιο.
Υπάρχουν τόποι που δεν τους γνωρίζεις μόνο με το βλέμμα. Τους αφουγκράζεσαι. Τους αναπνέεις. Τους κουβαλάς μέσα σου σαν μνήμη που προϋπήρχε της δικής σου ζωής. Στην κορυφή του Βοΐου, εκεί όπου οι βράχοι στέκουν αγέρωχοι απέναντι στον χρόνο και τα νερά χαράζουν αδιάκοπα τη διαδρομή τους στη γη, ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται πως η φύση είναι η πρώτη και η σπουδαιότερη δημιουργός.
Από αυτή τη συνάντηση της πέτρας με το νερό, της αντοχής με τη ροή, γεννιέται η τέχνη.
Η Κυριακή 2 Αυγούστου δεν είναι απλώς μια πολιτιστική εκδήλωση. Είναι μια βιωματική συνάντηση με την ψυχή του τόπου.
Στις 20:00, η εκδήλωση «Τέχνη – Από την Πέτρα στον Καμβά» ανοίγει έναν διάλογο ανάμεσα στην ιστορία, τον πολιτισμό και τη σύγχρονη δημιουργία. Η καθηγήτρια του ΑΠΘ Μαρία Πλαστήρα, ο εκπαιδευτικός Κώστας Ζήκος και ο ζωγράφος Κώστας Ντίος φωτίζουν τις αθέατες διαδρομές που ενώνουν το φυσικό τοπίο με την καλλιτεχνική έκφραση.
Στις 21:00, η βραδιά κορυφώνεται με τα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής του Κώστα Ντίου.
Οι πίνακές του μοιάζουν να έχουν γεννηθεί από το ίδιο το φως του Βοΐου. Η πέτρα αποκτά ανάσα, τα νερά κινούνται αθόρυβα μέσα στις πινελιές, τα βουνά λούζονται στο χρυσαφένιο φως του δειλινού και οι σκιές κουβαλούν μνήμες ανθρώπων που έζησαν, δημιούργησαν και άφησαν το αποτύπωμά τους σε αυτόν τον τόπο.
Δεν πρόκειται για μια απλή έκθεση ζωγραφικής. Είναι μια κατάθεση ψυχής. Μια εικαστική αφήγηση όπου το χρώμα γίνεται ποίηση και ο καμβάς μετατρέπεται σε τόπο συνάντησης της μνήμης με το συναίσθημα. Κάθε έργο προσκαλεί τον θεατή να σταθεί λίγο περισσότερο, να ακούσει τη σιωπή των βράχων, το κελάρισμα των νερών, το θρόισμα των δέντρων και να ανακαλύψει ότι η φύση δεν είναι απλώς τοπίο· είναι η ίδια η ταυτότητά μας.
Κι όταν το βλέμμα γεμίσει εικόνες και η ψυχή χρώματα, η βραδιά συνεχίζει με τη γλώσσα της μουσικής. Στις 22:00, ο Αποστόλης Αποστολόπουλος και οι συνεργάτες του ζωντανεύουν τις αυθεντικές μελωδίες του ρεμπέτικου, εκεί όπου κάθε τραγούδι κουβαλά τη δική του ιστορία, όπως κάθε πίνακας κουβαλά τη δική του σιωπή.
Μια βραδιά όπου η πέτρα γίνεται μνήμη, το νερό γίνεται ζωή και η τέχνη γίνεται ο πιο διαχρονικός τρόπος να αφηγούμαστε τον τόπο μας.
Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. ΑποδοχήΔιαβάστε περισσότερα
