«Ότι γυαλίζει δεν είναι πολύτιμος λίθος». Ανοιχτή Επιστολή στον Δήμαρχο Γρεβενών, Κυριάκο Ταταρίδη.

«Ότι γυαλίζει δεν είναι πολύτιμος λίθος».

Ανοιχτή Επιστολή στον Δήμαρχο Γρεβενών,

Κυριάκο Ταταρίδη.

Πήρα να γράφω, με το μολύβι βαρύ, δύστοκο, να μην θέλει να γλιστρήσει στις λέξεις, που φορτίζουν την αντίθεση, την απομάκρυνση, τη διαχωριστική γραμμή… Να μην θέλει να παρασυρθεί στην απόκλιση, που είναι γυμνή από ερείσματα σύγκλισης, και δεν οδηγεί στην ατραπό της συνεύρεσης των ιδεών και των κοινών στόχων… Γιατί οι ιδέες πολλές φορές, ακόμη και τώρα, στην από-ιδεολογικοποιημένη εποχή που ζούμε, χτίζουν τείχη. Τείχη απροσπέλαστα. Και η έλλειψη επικοινωνίας δεν δημιουργεί την συνισταμένη του διαλόγου, της Δημοκρατίας, του Κοινοτισμού και της προοδευτικής ανέλιξης. Μ όλες αυτές τις αναστολές και το βαρύ σύρσιμο του μολυβιού θα πρέπει να καταθέσω τις διαχωριστικές γραμμές από την πολιτική πρακτική σου  Δήμαρχε , για να γνωστοποιηθεί στην «Εκκλησία του Δήμου», στην κοινωνία των Γρεβενιωτών, για ζύμωση, η διαφορετική μας οπτική, ώστε να δημιουργηθούν οι δημιουργικές συγκλίνουσες, και έτσι να αποφευχθούν οι άγονες και ζημιογόνες πολώσεις…

Πρώτα-πρώτα, το «Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Οικονομικής Ανάκαμψης» δεν έγινε για τους επιχειρηματικούς ομίλους και για την οικονομική ελίτ των Ευρωπαϊκών χωρών, αλλά έγινε για την ανακούφιση των κοινωνιών και των πολιτών μετά την δοκιμασία του COVIT 19. Είναι ένα πρόγραμμα, που μαζί με την νέα τεχνολογία θα έβαζε σε επανεκκίνηση την ανάπτυξη της οικονομίας και θα θωράκιζε την κοινωνική συνεκτικότητα των χωρών μελλών της ΕΕ.

Για την Ελλάδα κατανεμήθηκε το ποσό των 30,50 δισεκατομμυρίων ευρώ, ως επιχορηγήσεις και ως άτοκα δάνεια. Ένας πακτωλός που δημιούργησε πολλαπλές συγκινήσεις στους νεοφιλελεύθερους της ιδιωτικής συσσώρευσης!… Βρήκαν και το πολιτικό κλίμα πρόσφορο, ήτοι, μια αδίστακτη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, που είχε «εξατομικευμένη» ονείρωξη στο εγχείρημα, και «όρμησαν στον πατσά».  Και για να πετύχουν την ένταξη τους στον «πακτωλό», έβαλαν ως στόχο το πιο προσοδοφόρο σκέλος, ήτοι αυτό, της  πράσινης ανάπτυξης και έκλεισαν, άμεσα σχεδόν, όλες τις παραγωγικές ενεργειακές μονάδες του λιγνίτη, δημιουργώντας συνθήκες εγκατάλειψης της Δυτικής Μακεδονίας.

Έτσι η μέχρι σήμερα διαχείριση του προγράμματος, στην πατρίδα μας, αγαπητέ Δήμαρχε,  έγινε με αναθέσεις σε συγκεκριμένες εταιρείες, και στην κατεύθυνση της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (ΑΠΕ), διαμορφώνοντας όρους εκμετάλλευσης των Ελλήνων πολιτών, εφόρου ζωής, από τους «επιχειρηματικούς ομίλους», οι οποίοι μπορούν να πουληθούν σε σκληρότερους ακόμη κερδοσκόπους των πολυεθνικών κεφαλαίων… Βλέπε που πουλήθηκε η «ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή»…

Σ΄ όλη, την υπόλοιπη Ευρώπη, ακόμη και στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, τα χρήματα αυτά προσανατολίστηκαν στην παραγωγή ενέργειας από τους πολίτες και από τους αυτοδιοικητικούς θεσμούς, μειώνοντας το κόστος ζωής των πολιτών τους και φτιάχνοντας πιο ανταγωνιστική την παραγωγική τους οικονομία!

Όλα μέχρι τώρα έχουν γίνει χωρίς μελέτη και χωρίς «επιτελικό» προγραμματισμό. Γέμισε η Ελλάδα από φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες και υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις, και τώρα οι «Επιμηθείς» χτίζουν δεξαμενές αντλησιοταμίευσης και μπαταρίες, ήτοι, αποθήκες ενέργειας! Να δούμε πόσο ρεύμα θα αποταμιεύσουν για τα πτερόεντα  χρόνια! Ήδη το ρεύμα που παράγεται είναι πολλαπλάσιο των καταναλωτικών αναγκών, οπότε η επιπλέον παραγωγή πηγαίνει στα σκουπίδια και όχι σε έκπτωση της τιμής στο αδειανό βαλάντιο των φτωχών Ελλήνων. Η τιμή του παραμένει να είναι η υψηλότερη στην Ευρώπη!

Πίσω από αυτούς τους «Κονκισταδόρες», μελετητές που περιτρέχουν την Περιφερειακή μας Ενότητα, κρύβονται  η ΤΕΡΝΑ και άλλες μεγάλο-εταιρείες που ήδη έχουν πουληθεί σε Άραβες επενδυτές, βάζοντας σε οιονεί αιχμαλωσία τους Έλληνες καταναλωτές…

Από την εμπειρία που έχει καταγραφεί, η απασχόληση είναι απειροελάχιστη μετά το στήσιμο της μονάδας και τα αντισταθμιστικά οφέλη ανύπαρκτα, γιατί δεν συμπεριλαμβάνονται στα συμφωνημένα, από τις ανεμικές, μικρό-κεφαλαιούχες εταιρείες της προμελέτης των έργων, με την ανάδοχο εταιρεία κατασκευής και διαχείρισης.

Επίσης δεν προβλέπεται ευθύνη   για τη αποκατάσταση του περιβάλλοντος με την παρέλευση εικοσαετίας και την απόσυρση της σημερινής τεχνολογίας παραγωγής. Έτσι τούτες οι υποδομές θα χάσκουν ως αντιαισθητικά λείψανα, ως καταστροφικά απολιθώματα που θα έχουν θάψει ταυτόχρονα  την προοπτική του κοινοτισμού και της ενεργειακής Δημοκρατίας.

Όλοι βρίσκονται σε εγρήγορση τους πιέζει ο χρόνος, γιατί θα πρέπει να μπουν στον Πακτωλό μέσα στο 2026. Το 2027 είναι προεκλογικό έτος και γνωρίζουν ότι θα προκύψουν πιο συνετές πολιτικές. Γι αυτό και τάζουν λαγούς με πετραχήλια!..

Και για άλλη μια φορά επαληθεύεται η λαϊκή σοφία:  “πως ότι γυαλίζει δεν είναι  πολύτιμος λίθος”!!!!

Ζαγκανίκας Σίμος