«O Vegan Κρεοπώλης» του Γιάννη Χάιτα (διηγήματα)

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα και το βιβλίο του

Τον Γιάννη τον γνώριζα, φυσιογνωμικά, από μικρό παιδί, ήταν το πρωτότοκο παιδί δυο φιλικών οικογενειών. Φυσιογνωμικά, γιατί η διαφορά ηλικίας και τα διαφορετικά ενδιαφέροντα έβαζαν μια απόσταση μεταξύ μας, όπως και η έλλειψη κάποιων αφυπνιστικών ερεθισμάτων που θα προσέλκυαν το ενδιαφέρον και θα επικέντρωναν την προσοχή. Θυμάμαι όμως, εδώ και αρκετά χρόνια, πως ο θείος του, ο Ηλίας, με τον οποίον είχαμε πολύχρονη ανταλλαγή βιβλίων και αναγνωστικών εντυπώσεων, μου επισήμανε πως, ο Γιάννης έχει διαβάσει όλα τα βιβλία του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, όπως και πάρα πολλά άλλα βιβλία από τους κλασικούς της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας… Αυτή η αποκάλυψη, όπως συμβαίνει πάντα στο χώρο των φιλαναγνωστών, μηδένισε την απόσταση των ηλικιών, και δημιούργησε την αίσθηση της κοινής ένταξης στην άτυπη ομάδα των «βιβλίο- συγγενών». Μια αίσθηση, που ως κεντρομόλος έλξη με την κατάθεση των πολλαπλών εντυπώσεων συνέβαλλε, έτι περισσότερο, στο κοινό, ασύνορο ταξίδι της φιλαναγνωσίας. Έτσι εδώ και χρόνια είμαστε κωπηλάτες στο ίδιο καράβι, αναζητώντας τον Πολικό Αστέρα, ήτοι το αζιμούθιο για τον προσανατολισμό της αυτομορφωτικής πορείας!… Και τούτο κόντρα στις κυρίαρχες, ευρύτερες λογικές, που πιστεύουν πως η αυτομόρφωση γίνεται μέσα από τους κανόνες της Αγοράς. Χωρίς να προβληματίζονται ποιος επιβάλλει αυτούς τους κανόνες!… Για τούτο φροντίζει η ίδια η Πολιτεία με την περιοριστική μηχανοποιημένη γνώση. Η οποία οδηγεί στην τεχνική κατάρτιση και στην εξειδίκευση, για την ένταξη των πολιτών της στον καταμερισμό εργασίας ως εξαρτήματα παραγωγής. Δεν τους ενδιαφέρει η πνευματική καλλιέργεια. Δεν θέλουν οραματιστές της διαχείρισης του Ελεύθερου Χρόνου.

Η ανάγνωση προσδίδει μια ιδιαίτερη τέρψη που χρειάζεται να την ανακαλύψεις για να την αισθανθείς. Είναι ένα ξεχωριστό ταξίδι που εμπεριέχει όλα τα στοιχεία της φύσης και όλες τις νοοτροπίες των ανθρώπων. Και όσο ταξιδεύεις τόσο πλούτο συσσωρεύεις στις αποσκευές σου!..

Αυτό το ταξίδι της γνώσης κινητοποιεί το νου, ευαισθητοποιεί τις προσλαμβάνουσες και οδηγεί στην αυτογνωσία. Κι όταν μεστώνει και ανθοφορεί η γνώση δίνει καρπούς. Και τούτο δεν συμβαίνει σε όλους, άλλοι μένουν με την τέρψη της ανάγνωσης και άλλοι, που έχουν την δύναμη της γραπτής κατάθεσης των συναισθημάτων τους, περνάνε στη συγγραφή και στη γλυκύτητα της διαχρονικής αποτύπωσης. Η συγγραφική αφήγηση έθελγε από τα πρώτα χρόνια του πολιτισμού και χρειαζόταν μεγάλη αφοσίωση και βεβαιότητα για να τη μάθεις και να την κατακτήσεις. Και διατηρεί ακόμα και σήμερα την αίγλη και τη μαγεία της!..

Ο Γιάννης Χάιτας έχοντας όλα τα εφόδια, με ξυσμένο το μολύβι της συγγραφής μας έβαλε σήμερα στο καΐκι του, για να ξανοιχτούμε στις δικές του προσλαμβάνουσες, στις εκτιμήσεις του, στο συναισθηματικό του κόσμο, σε συνάρτηση με τις λειτουργίες και τις δράσεις των ανθρώπων του κοινωνικού του περίγυρου!

Σήκωσε λοιπόν ένα περισκόπιο πάνω από τα καθημερινά γεγονότα και αποτύπωσε 16 αυτοτελείς διηγήσεις σε ένα όμορφο, καλοδεμένο βιβλίο, 134 σελίδων, με τον ευρηματικό τίτλο «Ο Vegan κρεοπώλης». Ένα βιβλίο που στο εμπροσθόφυλλο του βλέπουμε μια υπερρεαλιστική, συμβολική εικονογράφηση η οποία έχει άμεση σχέση με την νοηματική ύλη των διηγήσεων. Και στο οπισθόφυλλο του ο συγγραφέας με μια μικρή περίληψη προϊδεάζει τον αναγνώστη για το περιεχόμενο του βιβλίου. Η καλλιέπεια της έκδοσης οφείλεται στις Εκδόσεις «Ενύπνιο».

16 αυτοτελείς διηγήσεις, τις οποίες φρόντισε, περίτεχνα, με όμορφη διατύπωση, με λογοτεχνική συγκόλληση, με ύφος ελκτικό, με σθεναρή αρμόδεση των νοημάτων, με χαμηλά πετάγματα, με μια παρρησία που δείχνει πειθαρχία στην έκφραση, χωρίς υπερβολές και επιδεικτικούς εντυπωσιασμούς, και με ένα καλυμμένο, υποδόριο χιούμορ, που λειτουργεί ανατρεπτικά στην κατεστημένη λογική, έκαναν επώνυμες τις ώρες της ανάγνωσης, οι οποίες απέκτησαν ταυτότητα, ως οι ώρες του «Vegan Κρεοπώλη».

16 διηγήσεις με πολλαπλά νοήματα, που έρχονται για να συμβάλλουν στη συνειδητοποίηση της κοινωνικής παθογένειας. Μια συνειδητοποίηση που μπορεί να λειτουργήσει, ως αποδοκιμασία των δομών που αναπαράγουν την κομφορμιστική παθογένεια, ενδυναμώνοντας την ποιοτική ανέλιξη της κοινωνίας.

Ευχόμαστε στο βιβλίο να είναι καλοτάξιδο στη «χώρα» των αναγνωστών… Και στον συγγραφέα, γρήγορα να μας δώσει τη χαρά της ανάγνωσης για το επόμενο βιβλίο του.

Σίμος Ζαγκανίκας