31
Βόιο: Στις πρώτες ανάσες του φθινοπώρου
Καλό μήνα, καλό φθινόπωρο!
Ο Σεπτέμβρης δεν έρχεται απλώς· καταφθάνει σαν αλλαγή εποχής που δεν ζητά άδεια.
Με τον πρώτο δυνατό άνεμο, τα δέντρα ανατριχιάζουν, τα φύλλα ξεκολλούν από τα κλαδιά και αρχίζουν τον αργό χορό τους πάνω στους δρόμους. Το πράσινο υποχωρεί και τη θέση του παίρνει μια φλογισμένη παλέτα από χρυσό, πορτοκαλί, κόκκινο και βαθύ καφέ.
Στις πλαγιές του Βοΐου, η φύση αλλάζει πρόσωπο. Οι ομίχλες γλιστρούν στις ρεματιές, σκαρφαλώνουν στις κορφές και τυλίγουν τα χωριά σαν πέπλο. Η μυρωδιά της βρεγμένης γης ανεβαίνει στον αέρα, τα πρωινά γίνονται δροσερά και οι πρώτες σταγόνες της βροχής χτυπούν τα κεραμίδια, θυμίζοντας πως το καλοκαίρι παραδίδει σιγά σιγά τα κλειδιά του στον χειμώνα.
Οι αυλές ησυχάζουν. Τα καλοκαιρινά τραπέζια μαζεύονται, οι πλατείες αδειάζουν λίγο λίγο και τα σπίτια ξαναβρίσκουν τη ζεστασιά τους. Κάπου ανάμεσα στα τελευταία τζιτζίκια και στον πρώτο καπνό από την καμινάδα, γεννιέται εκείνη η ιδιαίτερη μελαγχολία του φθινοπώρου — όχι η λύπη του τέλους, αλλά η γλυκιά προσμονή μιας νέας αρχής.
Γιατί κάθε εποχή που φεύγει αφήνει πίσω της αναμνήσεις.
Και κάθε εποχή που έρχεται φέρνει μαζί της καινούργιες ιστορίες.
Καλό μήνα! Καλό φθινόπωρο!
- 1
- 2
